آموزشگاه موسیقی هیوا
(با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)

موسیقی-دینی-و-نوای-عاشورایی

موسیقی دینی و نوای عاشورایی

موسیقی دینی و نوای عاشورایی

موسیقی دینی ایران را می‌توان در محرم و عاشورا جستجو کرد.

این سبک از موسیقی از جهات مختلف مورد توجه و اسقبال مردم بوده است. نوایی حزن انگیز و تأثر برانگیز که بخش قابل توجهی را در ایام محرم و تاسوعا و عاشورای حسینی و دیگر ایام عزاداری را در طول سال شامل می‌شود.

در هنگام جنگ تحمیلی نیز یکی از عوامل ایجاد روحیه و تحول روحی را می توان در این نوع موسیقی یافت.

آیین های عاشورایی به واسطه موسیقی ریتمیک و با حرکاتی سمبلیک همچون زنجیر زنی، سینه زنی، سنج زنی بیشترین تنوع موسیقی دینی ایران را در بر می‌گیرد.

در گذشته و در میان همه اقوام نقش موسیقی در هنگام اجرای آیین های دینی به قدری مهم بود که بدون موسیقی و شعر هیچ مراسمی اجرا نمی‌شد.

به همین دلیل است که در این نواحی موسیقی و هنر دینی مهم ترین بخش موسیقی و هنر را تشکیل می‌دهد.موسیقی دینی و آیینی در ایران با توجه به نوع دین آیین های ویژه خاص خود را دارد.

موسیقی دینی بخش قابل توجهی از موسیقی ایرانی را تحت سیطره خود قرار داده و به شاخه های گوناگونی تقسیم شده است.

در مقایسه با سایر هنرها، موسیقی دینی از اهمیت ویژه ای و رواج فوق العاده برخوردار است.

موسیقی ایرانی را می توان بر اساس محتوا و نوع اجرا به شاخه های مختلفی تقسیم کرد و از هر کدام از این شاخه ها هم می‌توان به زیرمجموعه‌های بیشتری دست یافت.

در میان انواع موسیقی عاشورایی و تعزیه منحصراً توسط شیعیان اجرا می‌شود و موسیقی عاشورایی خود به شاخه ها و دسته های مختلفی تقسیم می شوند.

که هر بخش از آن دارای ویژگی ها و خصوصیات خاص خود بوده و بسته به نوع مراسم و حتی روزهای مختلف عاشورا با هم تفاوت شایان ذکری دارند.

مراسم آیینی شام غریبان نیز که به یاد اسرا و یتیمان بازمانده از فاجعه کربلا اجرا می‌شود بسیار رایج و متداول است و با شکوه خاص خود اجرا می شود.

این مراسم به خاطر مصیبت‌های اسیران کربلا بر عکس مراسم زنجیرزنی و سینه زنی در روزهای دیگر بدون همراه داشتن بیرق و وسایل روشنایی برگزار می‌‎شود.

اما شعرخوانی با سوز و گداز به رسم دیگر سنت های عاشورایی بر جای خود باقی است.

 

* موسیقی تعزیه

 

یكی دیگر ازگونه های موسیقی كه همراه با هنر نمایش در جهت هنر مذهبی قرار گرفت تعزیه نام دارد. اینكه تعزیه از چه زمانی در ایران شروع شده مورد اختلاف است.

در بعضی منابع چنین آمده که تعزیه در لغت به معنای عزاداری و سوگواری است كه از قرن چهارم هجری در ایران آغاز شد.

ولی بنابر روایتی نمایش مذهبی و یا در اصطلاح تعزیه تا عصر صفویه هنوز در ایران مرسوم نشده بود زیرا هیچ یك از مورخان و نویسندگان ایران در آثار خود از آن سخنی به میان نیاورده اند.

گروهی نیز معتقدند كه در زمان قاجار روابط ایران باكشور های خارجی به ویژه روسیه تزاری گسترش یافت و ماموران و سران دولت ایران در روسیه با دیدن مجالس نمایش و تئاتر و اپرا پس از مراجعت از ایران درصدد برآمدند كه آن را بصورت نمایش مذهبی درآورند.

مورخان بر اساس متون و سفرنامه‌های سیاحان اروپایی این روند را این گونه تشریح می كنند:

“ابتدا تنها دسته هایی بوده اند كه به كندی از برابر تماشاچیان می گذشتند و با سینه زدن و زنجیر زدن و كوبیدن سنج و نظایر آن، و حمل نشانه ها و علم هایی كه بی شباهت به افزارهای جنگی نبود و نیز هم آوازی و هم سرایی در خواندن نوحه، ماجرای كربلا را به مردم یادآوری می كردند.

و در مرحله بعدی آوازهای دسته جمعی كمتر شد و نشانه ها بیشتر، و یكی دو واقعه خوان ماجرای كربلا را برای تماشاگران نقل می كردند و با سنج و طبل و نوحه آنها را همراهی می كرده است.”

موسیقی آوازی تعزیه از جنبه های گوناگون قابل اهمیت است.

ارتباط وكنش متقابل میان آواز در تعزیه و موسیقی ردیف دستگاهی و هم چنین مسائلی از قبیل منع مذهبی در گسترش موسیقی اهمیت آواز در تعزیه را دوچندان می كند.

در واقع موسیقی آوازی تعزیه از سویی مبتنی بر موسیقی آوازی در ردیف دستگاهی است و از سوی دیگر سبب حفظ و تداوم آن در طول سالیان متمادی شد.

از زمان صفویه با تشدید فضای مذهبی و منع موسیقی گسترش و تكامل تعزیه سبب شده آواز موسیقی ردیفی به تعزیه وارد شود و خود را با آن وفق دهد.

شاخص ترین موسیقیدان های عاشورایی ابوالحسن خان اقبال آذر؛ آواز را از تعزیه آغاز كرده بود صفحات به جا مانده از وی درآخر عمر و قدرت حنجره او در ۱۰۴ سالگی شگفت انگیز است در تعزیه فقط بازیگرانی كه در نقش معصومان ویاران امام ظاهر می شوند حق دارند آواز بخوانند و به اصطلاح امروزی دیالوگ های خود را با موسیقی ادا كنند.

در تعزیه شبیه خوان حضرت عباس چهارگاه می خواند . چهارگاه یكی از هفت دستگاه موسیقی ایرانی است كه ماهیتی حماسی دارد.

سقای حسین سید و سالار نیامد علمدار نیامد ، علمدار نیامد

شه دین یك شب دیگر به حرم مهمان است مكن ای صبح طلوع ، مكن ای صبح طلوع

صبح فردا بدنش زیرسم اسبان است مكن ای صبح طلوع ، مكن ای صبح طلوع

اهمیت موسیقی آوازی در تعزیه به گونه ای است که ایفاگران نقش ها می‌بایست از دستگاه‌های موسیقی مطلع باشند تا اگر نقش آن ها تغییر یافت، بتوانند در آواز معین بخوانند.

آنان با تشخیص به جا و صحیح کاربرد نغمه‌ها و جایگاه آن‌ها در تعزیه جهت تأثیر‌گذاری بیشتر آن در قلوب مردم، سود جستند.

این هنرمندان در اثر سال‌ها ممارست دریافتند که چه دستگاه‌ها و گوشه‌هایی را در هر یک از مجالس مختلف به کار گیرند تا بازتاب حسی مطلوبی داشته باشد.

برای مثال حضرت عباس باید چهارگاه بخواند، حر؛ عراقی می خواند، عبدالله بن حسن که در دامن شاه شهیدان به شهادت رسیده است؛

دست قطع شده ی خود را به دست دیگر گرفته و گوشه ای از آواز راک می خواند که به همین جهت آن گوشه به راک عبدالله معروف است. اگر در ضمن تعزیه، اذانی باید بگویند به آواز کردی می‌خوانند.

در سؤال و جواب ها هم تناسب آوازها با هم رعایت شده؛

به عنوان مثال اگر امام با حضرت عباس سؤال و جوابی داشتند، امام شور می خواند و عباس نیز باید جواب خود را در دستگاه شور بدهد.

اما سرلشگران، افراد و امرا با صدای بلند و پر پرخاش در مخالف آواز می‌خوانند.

نکته‌ دیگر در تعزیه‌خوانی فرم مرکب خوانی در ردیف موسیقی ایرانی است.

شبیه‌خوان حضرت زینب(س) گوشه ای از دستگاه شور را به نام گریلی می‌خواند كه البته این گوشه در روایت های مختلف به نام های گیری یا گوری هم خوانده می‌شود.

به نقل از بعضی موسیقی‌دانان نام اصلی این گوشه گریه لیلی بوده كه به گریلی تغییر نام یافته است.

قطعه معروف گریه لیلی از ساخته های استاد مرحوم اسدالله ملك كه خود ایشان با ویولن اجرا كرده‌اند به گونه ایست كه شنونده را به یاد هق هق گریه می اندازد.

در تعزیه از یکی دو ساز بادی از جمله شیپور یا کرنا برای اعلام برپایی تعزیه یا جنگ نمایشی سپاهیان و نی برای سوزناک تر کردن لحظه‌های احساسی و لحظه های وداع و بی کسی و در کنار آن سنج و طبل استفاده می‌شود.

این نمایش‌ها گاهی در دستگاه‌های موسیقی ایرانی اجرا می‌شود که البته متناسب با موقعیت، مقام و روحیه شبیه خوان انجام می‌گیرد.

در تعزیه مخالفان امام حسین در دستگاه‌ها و گوشه های کوبنده نظیر ماهور و موافقان در دستگاهها و گوشه های سوزناک مانند دستگاه شور و چهارگاه می‌خوانند.

در ادوار مختلف ایران، دربار و پایتخت حكومت محل تجمع هنرمندان بوده است.

از زمان صفویه، به دلیل منع سایر انواع موسیقی، مراكزی نظیر تبریز، قزوین و اصفهان، محل تجمع تعزیه خوانان و راویان آوازهای مذهبی شد.

این راویان به دلیل تسلط بر دقایق و ظرایف آواز، از تكنیك ها و حالات مختلف آن برای شخصیت پردازی ها در نمایش های سوگ آور بهره می جستند.

شخصیت ها و كاراكترهای مختلف نیز این امكان را فراهم می كرد عامل مهمی برای ادامه یافتن مراسمات سوگواری بخصوص مراسم عزاداری محرم شده است.

مداحان گذشته آشنایان به سبك های مختلف آوازی ایرانی ومتناسب با فرهنگ شیعی و ملی ما بوده اند

اما متاسفانه امروزه شاهد آن هستیم كه عدم آگاهی از این دانش گرانبها و ارزشمند مداحی ها را به سمت تقلید از موسیقی هایی كشانده كه با فرهنگ ملی و شیعی ماهم خوانی ندارد.

 

* انواع گونه‌های موسیقی آیینی عاشورایی در ایران

 

نوحه خوانی:

نوحه‌خوانی به عنوان گونه‌ مهم و پر‌طرفداری از میراثِ موسیقی عزا در ایران، تاریخچه‌ای آکنده از اقتباس‌ها و نوآوری‌ها را همراه خود دارد.

در این میان، شورخوانی در سال‌های اخیر به عنوان یکی از ارکان اصلی موسیقی سوگ در ماه محرم است که به نظر می‌رسد، هم بیش از گذشته توجه به خود جلب کرده و هم پیوند تاره ای با عناصر پیچیده‌تر سازنده‌ی موسیقی برقرار کرده است.

نوحه خوانی در نقاط مختلف ایران اشکال متفاوتی دارد كه از نوع گویش و آواهای فولكلر هر منطقه متاثر است و به خاطر چند اقلیمی بودن سرزمین ایران، شكل های متنوعی را از این فرم موسیقی مذهبی موجود است.

از لحاظ مضمون، نوحه خوانی نیز همچون دیگر فرم‌های موسیقی مذهبی عاشورایی به روایت شهادت امام حسین(ع) و یاران با وفای ایشان در كربلا می‌پردازد با این تفاوت كه ریتم نقش مهمتری از شعر در آن ایفا می‌كند.

نوحه خوانی از لحاظ فرم بر پایه ریتم استوار است و در بین انواع موسیقی دستگاهی بیشترین شباهت را به تصنیف موسیقی ایرانی دارد،

اما به علت نداشتن اشراف نوحه خوانی امروزی به موسیقی ردیف دستگاهی، با گذر زمان روز به روز كیفیت موسیقایی خود را از دست می‌دهد.

ریتم مهم ترین نقش را در نوحه دارد، زیرا این فرم از موسیقی برای سینه زنی و زنجیر زنی مورد توجه است و برای این نوع از عزاداری وجود ضرب آهنگ امری مهم است.

نوحه خوانی از لحاظ فرم بر پایه ریتم استوار است و در بین مكاتب موسیقی دستگاهی بیشترین شباهت را به تصنیف موسیقی ایرانی دارد.

اما به علت نداشتن اشراف نوحه خوان ای امروزی به موسیقی ردیف دستگاهی، با گذر زمان روز به روز كیفیت موسیقایی خود را از دست می دهد.

نقش مهم ریتم در نوحه این قابلیت را به مداحان می دهد كه از ریتم های مختلف برای نوحه خوانی استفاده كنند.

در بخش ملودیك نوحه، معمولا دستگاههای همایون، نوا، چهارگاه، شور و آواز ابوعطا، افشاری و دشتی مورد استفاده قرار می گیرد.

كه می توان از این بین به ‘سلیم موذن زاده’ مداح آذری اهل بیت اشاره كرد كه با پایبندی به دستاوردهای موسیقی دستگاهی، آثار جاودانی خلق كرده است.

سطحی‌گرایی و نبود ریشه‌های غنی موسیقی خطری است كه اكنون این نوع موسیقی مذهبی را كه نقش بسزایی در شناساندن فرهنگ عاشورایی ایفا کرده است.

روضه خوانی:

روضه خوانی فرمی از موسیقی مذهبی است که با نگاهی به واقعه عاشورا در دوره صفویه شكوفا شد و با وفاداری به دستاوردهای موسیقی دستگاهی ایران و توجه به مضامین عاشورایی شكوفا شد.

به عقیده مورخان موسیقی، بیشتر فرم های موسیقی مذهبی امروزی، ریشه در شاهنامه خوانی دارد كه گونه ای از موسیقی با ایجاد فضای مصور است و روضه خوانی نیز از این دست موسیقی است.

در روضه خوانی، اشعاری برگرفته از وقایع قیام عاشورا در قالب موسیقی دستگاهی ایران اجرا می‌شد كه از لحاظ فرمال ریتمی آزاد داشت كه بیشترین شباهت را به آواز سنتی امروزی دارد.

وظیفه روضه تنها این نبود كه مخاطبان محزون باشند بلكه روضه خوان سعی می كرد با بیان پندهای واقعه عاشورا، راه سعادت در زندگی را به عزاداران بشناساند.

در دوران قاجار، روضه خوان ها اغلب اشراف خاصی به موسیقی و سبك های آوازی آن زمان داشتند و بیشتر آنها آواز خوان بودند و به سبب ارادت به سالار شهیدان، در ایام محرم روضه خوانی می كردند.

روضه خوان ها دستگاه هایی را برای روضه انتخاب می كردند كه از لحاظ فواصل و فراز و فرودها در كنار حزن و اندوه شنونده را به تفكر وادارد.

در بیشتر موارد روضه خوان‌ها، روضه ها را در آواز دشتی، ابوعطا، دستگاه شور و نوا اجرا می‌كردند.

شاید سبب زوال امروز این فرم از موسیقی مذهبی، دور شدن روضه خوان‌ها از دستاوردهای موسیقی دستگاهی و نداشتن اشراف كامل به آن است كه موجب شده این موسیقی صقیل جای خود را به موسیقی سطحی كه اكنون مورد استفاده قرار می‌گیرد بدهد.

مورخان موسیقی، زمان پیدایش نوحه خوانی را به اواخر دوران صفوی و اوایل دوره قاجار نسبت می دهند زیرا در این دوران بود كه موسیقی عاشورایی شكوفا شد.

به علت نبود آلات موسیقی بدین شكل امروزی، همه مسوولیت های اجرایی بر عهده نوحه خوان بود كه تكنیك بالای اجرایی و اشراف به موسیقی ردیف دستگاهی را می طلبید.

نوحه خوانی به علت اهمیت در آن دوران تاریخی همچون دیگر فرم های مذهبی موجب شد كه بخشی از موسیقی ایرانی كه دستاورد سال ها دگرگونی بود از گزند حوادث محفوظ بماند.

 

شور‌خوانی:

شور‌خوانی به خواندن نوحه‌ یا ذکر‌گویی ریتمیک با تمپوی بالا گفته می‌شود که در آن عزاداران امکان می‌یابند با سرعت بیش‌تری به سینه‌زنی بپردازند.

شور‌خوانی کلاسیک با آن‌که کند‌تر از مدلِ مرسوم امروزی اجرا می‌شده اما با این حال طبق اسناد و گزارش‌های موجود از عزاداری‌ ماه محرم در دوره‌های :

صفوی، قاجار و پهلوی، وجود الگو‌های ریتمیک که عزاداران را وارد یک فضای شور‌انگیز و هیجانی می‌کرده است؛ غیر قابل انکار است.

با توجه به گزارش‌ها و نمونه‌های صوتی موجود به نظر می‌رسد شور خوانی در عصر پهلوی دوم در میانِ سوگواری‌های شهری و غیر‌بومی نیز امری معمول بوده با این تفاوت که نسبت به مدلِ امروزی آن، هم گستره‌ ملودیکِ فقیرانه‌تری داشته و هم به سببِ ریتم کند‌تر و ساده‌تر نوحه‌ها کم‌تر جنبه‌های هیجانی، صوفیانه و خلسه‌آور در خود داشته‌ است.

نوحه‌خوانی در قریب به نیم قرن اخیر با سبکی که با ریتمی ملایم و با شعر‌هایی که ترجیع‌بند آن توسط عزاداران تکرار می‌شد.

آغاز می‌گشته است؛ و به فراخور جلسه و مداح، بعد از سبک‌های واحد سنگین به صورت سینه‌زنی تک‌ضرب با سکوت‌های طولانی به همان صورتِ قبل اما مقطع‌تر و با سکوت‌های کوتاه‌تر ادامه می‌یافته؛

در پایان هم شور خوانده می‌شده، که در این سبک هم به فرم‌های متنوعی از اجرا بر‌می‌خوریم، گاهی اوقات ریتم سه ضرب است و در برخی با ضرب‌های سریع و متداوم روبرو می‌شویم.

شور‌خوانی جدا از مداحی‌های معمول شنیده شده، در سبک‌های سوگواری محلی ایران نیز دارای فرم‌های متنوعی است.

در موسیقی عزای بوشهر، شور‌خوانی بخش جدا ناپذیری از نوحه‌خوانی‌های ماهِ محرم است.

«جوشی‌خوانی» یا «شور‌گیری»، مدلی هیجانی از نوحه‌خوانی یا ذکر‌گویی متداول است که در آن سینه‌زن‌ها بدون وقفه و در فواصل بسیار کوتاه به سینه می‌زنند.

آنچه که در سال‌های اخیر تحت عنوان شور‌خوانی مدرن از آن یاد می‌شود را می‌توان به دلیل شتابِ تندِ تجربیات گوناگون در این ژانر یک نقطه‌ی عطف در تاریخِ موسیقی عزای شیعیان به حساب آورد.

شور‌خوانی مدرنِ امروز، شاملِ فرم‌های گوناگونی هم‌چون ذکرگویی ، استفاده از ملودی‌های برگرفته از موسیقی پاپ، تلفیق ملودی‌ها با سنج و دمّام، شور‌خوانی بر‌اساس ریتم‌های موسیقی پاکستان و هند، ترکیب ذکر و ملودی با سنج و دمّام و ترنس شور است.

شور‌خوانی مبتنی بر ذکر را برای اولین بار در سال‌های میانی دهه‌ی هفتاد، نریمان پناهی به اجرا گذاشت.

او در مداحی‌هایش دقایقی طولانی‌ را به گفتنِ بدون وقفه‌ی «حوسین حوسین» اختصاص می‌داد.

پناهی درباره این سبک ویژه‌اش می‌گوید:

“آن موقع هم ما با سبک جلو نمی‌رفتیم. شاید یک ساعت فقط می‌گفتیم حسین. … نحوه‌ی خواندن من همان نحوه‌ی خواندن سبک‌های قدیم بود.

نحوه‌ی خوزستانی، نحوه‌ی کربلایی‌ها و نحوه‌ی خودمان که آذری است.

این‌ها با هم ادغام است. من ترک هستم و وسط ذکر داغ که می‌شوم حسین را با لهجه ترکی می‌گویم. مثلاً می‌‌گویم حوسین.”

 

سازهای محرم:

سازهای مورد استفاده در مراسم عزاداری را متوان به سه دسته بادی سنتی، مثل شیپور، نی، سرنا و کرنا، سازهای کوبه ای مانند طبل، دهل، سنج و سازهای بادی فرنگی چون ترومپت پیستوندار و قره نی تقسیم کرد.

که به آن نیز پرداخته می شود از زمان ناصرالدین شاه به بعد در تکیه ی دولت سازهای بادی فرنگی نظیر ترومپت و قره نی و مانند آن بر سازهای ملی و محلی افزوده شدند.

به طور کلی موسیقی محرم سرشار از الحان و نوای سوزناک، نغمه های اندوه زا و ریتم های سنگین و کم تحرک است. همچنین، میتوان احساسات عمیق و دردناک انسانی را با سازهای بادی، نالان و مویان و آن ضربه دهشتناک را با سازهای کوبه ای به تصویر کشید.

موسیقی عزا و سوگ به دلیل تالم شدید مجریان و خالقانش، درونی ترین و صادقانه ترین بخش موسیقی محسوب می شود. در واقع سوگوار راستین و عزادار واقعی آداب و ترتیبی برای عزاداری و سوگ قائل نیست.

چه بسا اگر سوختگی دل و احساسات جریحه  دار و این عناصر ارزشمند، با ذوق و قریحه انسانی و خلاقیت و هنر به هم بپیوندد، می توان شاهد خلق آثاری ماندگاری  بود.

سنج

سِنج نوعی ساز ضربی به شکل دو صفحه برنجی گرد است که معمولاً صدای آن را کوبیدن به هم در می‌آورند.

سنج عبارت از یک صفحه برنجی و فلزی مدور با قطرهای مختلف بین ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر و معمولاً وسط سمت بیرونی سنج برای نگهداشتن آن بکار می‌رود است.

صدای سنج‌ها بسته به خاصیت آنها تفاوت می‌کند.

سنج در موسیقی های آیینی کاربرد دارد و استفاده دیگری از آن نمی شود.

چنین به نظر می رسد که این ساز در عهد باستان نیز دارای چنین کارکردی بوده باشد.

آیین های عزاداری مردمان منطقه بوشهر واقع در جنوب ایران، در سالگرد شهادت امام حسین (ع) –امام سوم شیعیان- همواره با سنج و ساز دیگری به نام دمام همراه است.

این ساز همیشه در کنار دمام نواخته می شود و صورت تکنوازی ندارد.

طبل

طبل نوعی ساز موسیقی از خانواده پرکاشن است که در رده سازه‌های کوبه‌ای قرار دارد.

طبل تشکیل شده از حداقل یک پوسته، به نام پوسته طبل، که به منظور ایجاد صدا بر روی بدنه آن کشیده شده‌است.

طبل یکی از قدیمی‌ترین و پرکاربردترین سازهای دنیا به شمار می‌رود، و طرح اولیه آن طی صدها سال بدون هیچ تغییری ثابت مانده‌است.

دهانه بدنه که پوسته طبل بر روی آن کشیده می‌شود به طور ثابت دایره می‌باشد، اما شکلِ دیگر قسمت‌های آن بسیار گوناگون است.

در موسیقی سنتی غرب، رایج‌ترین شکل آن استوانه است. سر دیگر طبل ممکن است باز باشد و یا روی آن هم پوسته کشیده باشند، که به آن طبل دوسر می‌گویند.

معمولاً در بین دو سر این نوع طبل‌ها حفره‌ای ایجاد می‌کنند تا صدا تشدید شود.

در گذشته طبل به جز کاربرد در زمینه موسیقی، در ارتباطات نیز کاربرد داشته، و بعضی مواقع از آن برای فرستادن پیام نیز استفاده می‌کردند.

نی

نی از سازهای بادی ایرانی است.

نی ایرانی بر چند نوع است:

دوزله، قره نی، نای هفت بند و نای هفت‌بند از گیاه نی ساخته می‌شود و طوری آن را می‌برند که از سر تا ته آن شامل هفت بند شود.

نی هفت‌بند یا به اصطلاح نی متشکل از ۵ سوراخ در جلو و یک سوراخ در پشت آن است که توسط انگشتان دوم و چهارم از یک دست و انگشتان اول تا چهارم از دست دیگر پوشیده می‌شوند.

 شیپور

شیپور یا بوق، ساده‌ترین ساز بادی برنجی است.

در این ساز وسیله‌ای برای تغییر ارتفاع وجود ندارد و نوازنده باید با تغییر دادن حالت لب‌ها و دهان خود نتها را عوض کند.

شیپور بیشتر در عرصه  نظامی برای اجرای علامت‌های صوتی مانند بیدارباش بکار می‌رود.

در ایران در بعضی از عزاداری‌های ماه محرم یا در تعزیه نیز بکار می‌رود.

سخن آخر

موسیقی دینی دارای تنوع بسیاری است و به شاخه های مختلفی تقسیم می شود.

در ماه محرم موسیقی آیین های عاشورایی و موسیقی نمایشی تعزیه به دلیل عشق و اردات شیعیان به امام حسین(ع) قابل توجه تر و محسوس تر هستند.

این دو نوع موسیقی را فقط شیعیان و عاشقان سالار شهدا امام حسین(ع) اجرا می کنند.

از مختصر مطالب عنوان شده نتیجه می شود كه موسیقی مذهبی ایران ریشه ای بسیار قوی و پرمایه داشته كه خود عامل مهمی برای ادامه یافتن مراسمات سوگواری بخصوص مراسم عزاداری محرم شده است.

مداحان گذشته ؛ آشنا به سبك های مختلف آوازی ایرانی و متناسب با فرهنگ شیعی و ملی ما بوده اند اما امروزه شاهد آن هستیم كه عدم آگاهی از این دانش گرانبها و ارزشمند مداحی ها را به سمت تقلید از موسیقی هایی می برد كه با فرهنگ ملی و شیعی ما هم خوانی ندارد.

امید است كه آشنایی بیشتر مداحان با موسیقی و هنر مذهبی ارزشمند ایرانی مان بتواند تلفیق متنوعی را از شعر و موسیقی دینی و عاشورایی ارائه كند.


آموزشگاه موسیقی,آموزش ساز,آموزش موسیقی,گیتار,ویولن,آواز,سنتور,تنبک,کمانچه,ویولن,ارف,پیانو,ویولن کلاسیک,ویولن ایرانی,پیانو,تار,سه تار,آهنگسازی,گیتار الکتریک,گیتار آکوستیک,گیتار فلامنکو,هارمونیکا,کنترباس,نی,دف,قانون

-بهترین-آموزشگاه-موسیقی-در-شرق-تهرانآموزش-موسیقی-در-شرق-تهران

سایت های آموزشگاه هیوا

آموزشگاه موسیقی هیوا : ۳۳۳۴۶۲۰۰ (hivamusic.ir)

آدرس آموزشگاه موسیقی هیوا

خیابان پیروزی ، سه راه سلیمانیه ، روبروی پمپ بنزین ساختمان پویا ، پلاک ۷۵۶ ، طبقه چهارم

شماره تماس :

 

تماس-با-آموزشگاه-موسیقی-هیوا
امین-غفاری-کنسرت-می‌دهد

امین غفاری کنسرت می‌دهد

«امین غفاری» کنسرت می‌دهد

 

در شهرهای شیراز، تهران، اراک و اصفهان

آموزشگاه موسیقی

امین غفاری نوازنده ویولن در شیراز، تهران، اراک و اصفهان کنسرت مستقل برگزار می‌کند.

این نوازنده ویولن درباره جدیدترین فعالیت‌های خود می‌گوید:

«در ادامه تور کنسرت‌هایی که از سال گذشته آغاز شد، در روز ۲۰ آذر در شهر شیراز در تالار احسان، اجرایی کلاسیک را در پیش خواهیم داشت.

این کنسرت با اجرای آثاری از آهنگسازان مطرح همچنین موسیقی فیلم‌های مطرح دنیا که برای ویلن و آنسامبل تنظیم شده‌اند همراه است»

این نوازنده اضافه کرد:

«علاوه بر این در روزهای ١٠ و ١١ دی ماه در تالار رودکی، ٢٨ دی ماه در اراک و پنجم بهمن در اصفهان به اجرای رسیتال ویولن کلاسیک خواهم پرداخت.

همچنین در جشنواره فجر امسال با ارکستر سمفونیک تهران به‌عنوان سولیست همکاری خواهم کرد.»

او درباره همکاری مجدد با ارکستر سمفونیک تهران گفت:

«به‌خاطر مشغله کاری مدتی از ارکستر فاصله گرفته بودم.

از زمانی که آقای روحانی به عنوان مدیر هنری ارکستر سمفونیک تهران منصوب شدند، پس از آشنایی با من و در نخستین همکاری، کنسرتو ویولن خاچاطوریان را اجرا کردم که تجربه و رزومه بسیار خوبی برایم بود.

پس از آن درگیر گذراندن دوره‌هایی در خارج از کشور و کنسرت‌های خودم شدم و در نهایت همکاری ما مجدداً برای جشنواره موسیقی فجر امسال میسر شد.

جدا از بحث اجراها در ماه‌های اخیر مستر کلاس‌هایی فراوانی در شهرهای مشهد، بجنورد، اصفهان، لاهیجان، کرج و بابل برگزار کرده‌ام و در ادامه این کلاس‌ها روز ١٢ بهمن در تبریز مسترکلاس دیگری خواهم داشت.»

غفاری پروژه کنسرت‌های مستقل خود را تابستان سال گذشته در تالار وحدت کلید زد و در ادامه با تمدید کنسرت و استقبال از این اجراها، چند اجرای دیگر در تهران و شهرستان‌هایی چون اصفهان و بجنورد داشت.

امین-غفاری-کنسرت-می‌دهد

امین غفاری کنسرت می‌دهد


آموزشگاه موسیقی،آموزش آواز,آموزش آواز ایرانی,آموزش بربرط,آموزش پیانو,آموزش ساز,آموزش سازهای موسیقی,آموزش ساکسیفون,آموزش سنتور,آموزش عود,آموزش کلارینت,آموزش کیبورد,آموزش گیتار,آموزش موسیقی – ثبت نام کلاس موسیقی –  بهترین آموزشگاه موسیقی

روایتی متفاوت از عشق و انتقام با صدای «مازیار فلاحی»

سریال «مینو» از امشب روی آنتن شبکه یک میرود
روایتی متفاوت از عشق و انتقام با صدای «مازیار فلاحی»

آموزشگاه موسیقی
«مینو» از امشب با صدای مازیار فلاحی روی آنتن شبکه یک می‌رود.

سریال جدید تلویزیون نامش «مینو» است و مخاطبین می‌توانند روایتی متفاوت از عشق و انتقام را روی آنتن

شبکه یک دنبال کنند.

سریال عاشقانه «مینو» به کارگردانی «امیرمهدی پوروزیری» از امشب (شنبه ۱۷ آذر) از شبکه یک سیما

مهمان خانه‌های مردم می‌شود. این مجموعه داستان زندگی سه قهرمان به نام مینو، عماد و رضا است که

درگیر حوادث پیش از انقلاب می‌شوند و تا شروع جنگ تحمیلی درگیری‌هایی دارند.

مینو روایتی از عشق، خیانت و انتقام است که ناگهان با شروع جنگ شکل دیگری پیدا می‌کند و جای همه‌

چیز و همه‌کس عوض می‌شود.

این سریال در ۲۷ قسمت ۵۰ دقیقه‌ای از شنبه تا چهارشنبه، هر شب ساعت ۲۲:۱۵ و جمعه‌ها خلاصه‌ای از

قسمت‌های پخش‌شده روی آنتن می‌رود.

این سریال در ساعات۱:۳۰ بامداد، ۹:۳۰ و ۱۵ روز بعد بازپخش خواهد شد.


 

آموزش کلارینت,آموزش کیبورد,آموزش گیتار,آموزش موسیقی,آموزشگاه موسیقی هیوا,آموزش ویولن,آموزش ویولنسل,آموزشگاه موسیقی,آموزشگاه موسیقی,اساتید,بهترین آموزشگاه موسیقی,تدریس گیتارالکتریک,راک

«بمرانی» رکورددار حضور موسیقایی در فیلم‌های روی پرده

در آستانه برگزاری تازه‌ترین کنسرت گروه عنوان شد

 

«بمرانی» رکورددار حضور موسیقایی در فیلم‌های روی پرده

آموزشگاه موسیقی

گروه «بمرانی» چهار دی‌ماه تازه‌ترین کنسرتش را با اجرای قطعاتی تازه از دو آلبوم منتشر نشده‌اش در

حالی در مرکز همایش‌های برج میلاد روی صحنه می‌برد که موسیقی‌هایش هم‌زمان در سه فیلم سینمایی

هم روی پرده است.

«بمرانی» در این کنسرت علاوه بر اجرای قطعات خاطره‌انگیزشان، قطعات جدیدی را هم از آلبوم‌های منتشر

نشده خود اجرا می‌کنند.

آنها این روزها مشغول کار روی آلبوم سوم خود هستند که در مرحله تولید قرار دارد

و قطعات «خارجی» و «حالت درونی» از آن منتشر شده است. علاوه بر آن، آلبوم دیگری با نام «۱۳۴۰» تولید

کرده‌اند که کاور قطعات پاپ دهه ۴۰ ایران هستند و در حال اخذ مجوزهای لازم است تا به این ترتیب طی یکی، دو ماه آینده منتشر شود.

بهزاد عمرانی خبر از انتشار تک قطعه جدیدشان با نام «پاییز» هم داد که احتمالا تا پیش از کنسرت پیش‌رو، به همراه موزیک ویدئو آن منتشر خواهد شد.

گروه «بمرانی» که از آغاز فعالیتش با حضور در گروه‌های تئاتری توانست با مخاطبانش ارتباط برقرار کند و

سال ۹۱ طبق اعلام اداره تئاتر، با حضور در پنج نمایش، پرکارترین گروه موسیقی در تئاتر شناخته شد، این

روزها با حضور هم‌زمان در سه فیلم سینمایی در آذر ماه، به نوعی رکورددار حضور در فیلم‌های سینمایی در

حال اکران هستند.

 

فیلم‌های «کلمبوس» ساخته هاتف علیمردانی با بازی فرهاد اصلانی، فیلم «مارموز» ساخته کمال تبریزی

و «بی‌نامی» ساخته علیرضا صمدی از جمله این آثارند که بهزاد عمرانی درباره آنها می‌گوید: «از ما خواست

تا قطعه «خارجی» -از آلبوم جدید گروه که چند ماه پیش به شکل سینگل منتشر شد- را به عنوان تیتراژ این

کار استفاده کنند. ما هم فقط به دلیل احترامی که برای فرهاد اصلانی قائلیم، بدون این‌که فیلم را دیده باشیم

با درخواست او موافقت کردیم.

در فیلم «مارموز» علاوه بر تیتراژ، موسیقی متن را هم ساخته‌ایم که موسیقی در این اثر شخصیت مجزایی دارد و بر اساس همان شخصیت و کاراکتر «بمرانی» ساخته شده و اصلاً کمال تبریزی برای همین کاراکتر و خصوصیت بود که به ما پیشنهاد ساخت موسیقی فیلمش را داد.

برای تیتراژ «بی‌نامی»

هم از ما خواستند قطعه «خیابونا» که در آلبوم «گذشتن و رفتن پیوسته» منتشر شده را استفاده کنند.»

«بمرانی» پیش از این هم تجربه ساخت موسیقی برای فیلم‌های «خواب‌زده‌ها» به کارگردانی فریدون جیرانی،

«زاپاس» به کارگردانی بهرنگ توفیقی و مستند میراث ناپدری ساخته نیما مهدیان را داشته‌اند.

علاقه‌مندان برای تهیه بلیت‌های کنسرت ۴ دی گروه «بمرانی» در سالن برج میلاد می‌توانند به سایت tik8 مراجعه کنند.


آموزش عود,آموزش کلارینت,آموزش کیبورد,آموزش گیتار,آموزش موسیقی,آموزشگاه موسیقی هیوا,آموزش ویولن,آموزش ویولنسل,آموزشگاه موسیقی,آموزشگاه موسیقی,اساتید,بهترین آموزشگاه موسیقی,تدریس گیتارالکتریک

پس از اولین حضور روی صحنه و همزمان با آغاز تور کنسرت‌های این گروه

پس از اولین حضور روی صحنه و همزمان با آغاز تور کنسرت‌های این گروه
عاشقانه‌های «عالیجناب» ایوان‌بند در شب سرد پایتخت

آموزشگاه موسیقی

 سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران عصر روز جمعه ۱۶ آذر میزبان اولین کنسرت «ایوان بند» بود.
اجرایی که طی دو سانس به همت شرکت «صوت آوای هنر» به مدیریت «محمد جلیل‌پور» برگزار شد.
در این برنامه ایوان بند برای اولین‌بار تک‌قطعاتی که طی سال‌های اخیر در فضای مجازی منتشر کرده بود
را اجرا کرد و کنسرت تهران شروع تور اجراهای آنها هم بود. چرا که قرار است طی روزهای ۲۱ و ۲۲ آذر
در شهرهای رفسنجان و سیرجان روی صحنه بروند و برنامه‌ریزی تور ایوان‌بند برای چند شهر دیگر هم

انجام شده است.

اما ایوان‌بند به خوانندگی «حسین شریفی» در حالی اولین تجربه برگزاری کنسرتش را پشت سر گذاشت

که قطعه «عالیجناب» محبوب‌ترین کار چند ماه اخیر آنها بوده است. اثری که عنوان این کنسرت هم بود و
در طول اجرا با همخوانی بالایی از سوی حضار همراه شد. شروع کنسرت ایوان با قطعه ریتمیک «دردسرساز»
بود و از همان ابتدا نوازندگان سعی کردند انرژی و فیدبک سالن را با خود همراه کنند. همین همراهی
نوازندگان با اکت‌ها و ارتباطی که با مخاطبان داشتند تا پایان برنامه برقرار بود. حسین شریفی خواننده
جوان گروه ایوان هم در اولین تجربه حضورش روی صحنه ارتباط خوبی با مخاطبان برقرار کرد و توانست

تا پایان برنامه انرژی آنها را با خود همراه کند.

از سوی دیگر در تنظیم‌های قطعات ایوان‌بند هم تا حد زیادی تلاش شده بود فضای کارها شبیه به نسخه

اصلی قطعات باشد اما سازهایی نظیر تومبا و ماندولین در اجرای قطعات حضور پررنگی داشتند. یکی از
نکات جالب این کنسرت هم حضور عضو اصلی بخش موسیقی ایوان یعنی «فواد غفاری» به عنوان نوازنده
کیبورد و بک‌وکال روی صحنه بود. البته در کنار او «مصطفی مومنی» هم که تنظیم‌کننده قطعات این گروه است،
گیتار اسپانیش می‌نواخت. در این برنامه «آترین بی‌نیاز» هم وظیفه رهبری ارکستر و نوازندگی کیبورد و

بک‌وکال را بر عهده داشت.

در این کنسرت علاوه بر اجرای قطعاتی نظیر ماه منی، معاف، آروم جونم، منو دریاب، بام تهران و

شبیه تو و…. قطعات عالیجناب، شاهکار و دردسرساز را دو مرتبه اجرا کردند. فواد غفاری (کیبورد و بک‌وکال)،
مازیار احمدپور (گیتار الکتریک)، امیر شاه‌علی (پرکاشن)، ادوارد دنیل‌زاده (درامز)، مصطفی مومنی
(گیتار اسپانیش) و مجید مصطفایی (گیتاربیس) اعضای ارکستر ایوان بند به رهبری آترین بی‌نیاز
(کیبورد و بک‌وکال) بودند.

آموزشگاه موسیقی شرق تهران

نخستین یادداشت کارگردان «هفت شهر عشق»

نخستین یادداشت کارگردان «هفت شهر عشق» برای مخاطبان این اُپرا – نمایش
محمد عبدی زاده: به حرمت چشمهایتان…

آموزشگاه موسیقی

کارگردان اُپرا – نمایش «هفت شهر عشق» در نخستین یادداشت برای این اثر، خطاب به مخاطبان

این برنامه نوشت.

محمد عبدی زاده در یادداشتی که برای انتشار در اختیار رسانه ها قرار گرفته، خطاب به مخاطبان

«هفت شهر عشق» نوشت:

«به حرمت چشمهایتان هفت وادی را به سرگشتگی می سپاریم. شاید روزنه ای از عالم بالا رخ بنماید

به حرمت چشم هایتان.

جانهای برکف شده و سرهای رقصان بر باد را به وادیِ حریمِ حرمتش راه دهد به حرمت چشمهایتان.

در طلب عاشق شویم و به معرفت مستغنی. توحید را در فقربیابیم و فنا گشتگانِ جاوید در بقای معبود،

شویم به حرمت چشمهایتان…».

کارگردان اُپرا – نمایش «هفت شهر عشق» همچنین از تمرینات فشرده این برنامه با حضور تمام بازیگران

خبر داد و اعلام کرد که این گروه روزانه بیش ازده ساعت را درمحل تمرین می گذرانند و در حال آخرین تمرینات

نهایی هستند.

گفتنی ست بر اساس اعلام تهیه کنندگان اُپرا – نمایش «هفت شهر عشق»، افسانه پاکرو بازیگر با استعداد

سینمای ایران نیز به گروه اضافه شده اند و «هانیه توسلی» به دلیل مشکلات شخصی قادر به حضور در این

برنامه نخواهد بود.

پیش تر محمدرضا فروتن، مریلا زارعی، ابوالفضل پورعرب، اندیشه فولادوند، نسیم ادبی و محمدعلی ساربان

به عنوان بازیگران اصلی این نمایش در کنار «پانته آ بهرام» معرفی شده بودند.

این در حالی ست که روزبه بمانی، سالار عقیلی، روزبه نعمت الهی، عباس عابدین زاده، ودود موذن،

هادی قضات، شاهین آرین و اسفندیار قره باغی (در نقش اهریمن) خواننده ها و سولیست های این اُپرا – نمایش

را تشکیل میدهند.

ارکستر سمفونیک تهران موسیقی این اثر را به صورت زنده خواهد نواخت و فریدون شهبازیان رهبر مهمان

این گروه است. رازمیک اوحانیان نیز رهبری گروه کُر را بر عهده دارد.

مرضیه مهدیزاده و علی آقایی نسب تهیه کنندگان این اثر هستند و منصور دانشورنیز خالق و آهنگساز

«هفت شهر عشق» می باشد.

سایر بازیگران اُپرا – نمایش «هفت شهر عشق» نیز عبارتند از: مرتضی علی آبادی، مهدی کاشفی،

ترانه ولدیان، یزدان جیریایی، سحر آغاسی، طاها محمدی، هدیه آزیدهاک، بردیا مختاری قاضیانی، رزاکریمی،
رها شیرازی، سیدامیرجوانمرد ، کیوان رضایی راد، نوید شیخ محمد، ساغر احمدی فرد، یاسمن الله یاری و

بردیا مختاری (بازیگر کودک).

. این برنامه دیماه امسال در تالار وزارت کشور روی صحنه خواهد رفت و بلیت فروشی آن نیز از روز سه شنبه

۲۰ آذر در سایت «ایران کنسرت» آغاز خواهد شد.

آموزشگاه موسیقی

آموزش آواز,آموزش آواز ایرانی,آموزش بربرط,آموزش پیانو,آموزش ساز,آموزش سازهای موسیقی,آموزش ساکسیفون,آموزش سنتور,آموزش عود,آموزش کلارینت,آموزش کیبورد,آموزش گیتار,آموزش موسیقی,آموزشگاه موسیقی هیوا,آموزش ویولن,آموزش ویولنسل,آموزشگاه موسیقی