آموزشگاه موسیقی شرق تهران

بهترین آموزشگاه موسیقی

با برتین اساتید آواز و ساز های سنتی ، کلاسیک و پاپ

ثبت نام و دوره های آموزشی موسیقی و برگزاری کلاس های هنر

با منتخبى از برترين اساتيد و هنرمندان موسيقى كشور هم

در زمينه آواز ايرانى ، پاپ و كلاسيك ، صداسازى و سلفژ

و هم در زمينه تدريس تمامى سازهاى ايرانى و جهانى كه شامل پيانو ( كلاسيک ، پاپ و ايرانى ) ، گيتار

( كلاسيک ، پاپ ، الكتريک ، آكوستيک و فلامنكو )، ويولن ، كمانچه ،

تار و سه تار، عود، نى، دف ، تنبك، تمپو ( داربوكا ) ، كاخن ،

سنتور ، تنبور ، كليه سازهاى بادى شامل :

ساکسيفون ، کلارينت ، فلوت ريکوردر و فلوت کليد دار ، هارمونيکا ( ساز دهنی ) ، دودوک ، کیبورد ، ارف ( موسیقی کودک )

از سنين سه سال به بالا فعالیت رسمی دارد.

لازم به ذكر است اين آموزشگاه در دو دوره جشنواره موسيقى

شمسه با دريافت لوح تقدير و تنديس بعنوان آموزشگاه برگزيده

در جشنواره معرفى گرديده

آموزشگاه موسيقى آواى هيوا با مجوز رسمى از

وازرت فرهنگ و ارشاد اسلامى از ارديبهشت ماه سال ١٣٨٦

در شرق تهران فعالیت دارد

آموزشگاه موسیقی شرق تهران

 آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی پیروزی – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن

 

آموزش و تدریس ساز ارغنون

آموزشگاه موسیقی

از واژه ارگان یونانی به معنی ساز و آلت، نام سازی است و بعید نیست

ارگ یا آکاردئون کنونی تکمیل شده آن باشد.
به هر حال نایهایی در دو صف، تالی یکدیگر قرار می دادند .

در عقب آن دمی کار می گذاشتند که با دمیدن انبان دم در نایها می رفته

و اصوات و الحان از آن نایها بیرون می آمده است .

با دست چپ و انگشت گذاری، الحان مورد نطر از آن استخراج می کردند.
شاید ارغنون تکمیل شده نی انبان بوده باشد.
گویند این ساز را افلاطون اختراع کرده است.


آموزش و تدریس ساز ارغنون – آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی شرق تهران پیروزی  – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی  – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن – آموزشگاه موسیقی پیروزی – استاد آواز علی زند وکیلی

آموزش و تدریس ساز چنگ

آموزشگاه موسقی

چنگ بسا كهن ترین ساز تاردار ایرانی باشد

و نام آن بیش از هر ساز دیگر در كتابها آمده و نقش آن در آثار باستانی بجا مانده است.
رباب و چنگ به بانگ بلند می گویند
كه گوش و هوش به پیغام اهل راز كنید (حافظ)
حاسدم خواهد كه شعر او بود تنها و بس
باز نشناسد كسی بربط به چنگ رامتین ( منوچهری )
بنا به اسناد موثق كه از حجاریهای بابل و آشور و نواحی مجاور مجاور آن در دست است

چنین برمی آید كه در هشت قرن بیش از میلاد مسیح انواع و اقسام سازهای مختلف

در نواحی مزبور به مراحل ترقی رسیده و در دست نوازندگان بوده است .

نقشهایی كه از آغاز این دوره ممتد تاریخ تمدن بشر از آلات موسیقی در دست است نشان میدهد

كه چنگ مثل سنتور و قانون از سازهای بسیار قدیمی است

كه از دو هزار سال پیش از میلاد در این مناطق رواج داشته است .

نوع ابتدایی آن شكل مثلث و شامل یك تخته به طول تقریبا یك گز و یك میله چوبی است

و معمولا شكل دست انسان را داشته است .
سیم های این ساز كه معمولا ۸ یا ۹ تا بوده به موازات وتر این مثلث قائم الزاویه بین تخته و میله امتداد یافته است .

یك سر سیم ها به تخته وصل می شده و انتهای دیگر آن دور میخها یا گوشی هایی كه روی میله چوبی قرار داشته

پیچیده میشده و باقی مانده آن سیمها از طرف دیگر آویزان بوده است .

چنگهایی كه در دوره های اخیر تاریخ بابل و آشور نقش شده

از حیث شكل و طرز گرفتن و نواختن با چنگهای دوره های قدیم تفاوت بسیار دارد .
برتعداد سیمها نیز افزوده شد. جعبه صوتی این نوع چنگ گاهی مستقیم

و بدون انحنا و در موارد دیگر منحنی بوده است . طرز نواختن این ساز نیز تغییر كرده

به این معنی كه این را طوری می گرفتند كه سیمها تقریبا عمود بر زمین باشد

یعنی به خلاف قدیم كه میله چوبی كه به موازات زمین بود ولی سیمها عمود بر زمین نبود .

نكته دیگر اینكه در نواختن این نوع چنگ زخمه بكار برده نمیشد

بلكه آنرا با دست می نواختند و هر دو دست در نواختن آن دخیل بود .
در دوره ساسانیان چنگ معروفترین و محبوبترین سازها بوده است

و در شاهنامه فردوسی نیز از آن فراوان نام برده شده است .

نكیسا موسیقیدان معروف در بار خسرو پرویز در نواختن آن مهارت تام داشته است .

مهدی فروغ – مداومت در اصول موسیقی ایران .
می توان انواع ابتدایی چنگ را در آثار هنری سومریها و مصریها مشاهده كرد .

ایرانیان قدیم نوعی از چنگ را ون می گفتند . چنگ امروزی دارای سه قسمت متمایز : گردن ، ستون و جعبه طنینی است .

زه ها از گردن ساز به موازات ستون ممتد و به جعبه طنینی متصل می باشند .

چنگ را با فشار دادن كف دست بر روی سیم و یا لمس كردن ویا چنگ زدن به زه های آن به صدا در می آورد .
چنگ مثلث در اواخر قرون وسطی در اروپای غربی رایج بود .

در سال ۱۷۲۰ در باواریا ، پدال هایی در پایه چنگ تعبیه شد

و این امر برقدرت فنی چنگ افزود. در سال ۱۸۱۰ سباستین آرا چنگ را به شكل امروزی تكمیل نمود

و بدین وسیله نواختن همه گامهای بزرگ و كوچك را ممكن ساخت و از آن به بعد چنگ در اركستر معمول گردید .

چنگ جدید ۴۷ سیم و ۷ پدال دارد . شهمیری- صداشناسی موسیقی.
همه شه از آوای هندی در آی
زنالیدن بربط و چنگ و نای
چنگ نام یكی از نتهای موسیقی نیز هست كه ارزش زمانی آن ۸/۱ نت گرد می باشد

چنگ در میان اعراب پیش از اسلام نیز ساز شناخته شده بود .

در ادوار مختلف تاریخی و در سرزمین های دور از یكدیگر شكل های خاصی به خود گرفته است .

اهالی شمال افغانستان به (زنبورك) چنگ می گویند

در صورتی كه از بك های ترك زبان آسیای میانه به نوعی سنتور ایرانی (چنگ) می گویند


 

  آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی شرق تهران پیروزی  – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی  – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن – آموزشگاه موسیقی پیروزی – استاد آواز علی زند وکیلی

آموزش و تدریس ساز چنگ آموزشگاه موسقی

سامان صدیقی مدرس باغلاما

۳۱ ساله نوازنده و مدرس باغلاما(دیوان) با متود کردی و ترکی
فراگیری موسیقی از سال ۷۸
تدریس موسیقی از سال ۸۹ (خصوصی و آموزشگاه)
فعالیت در چندین آموزشگاه مختلف سنندج و همدان
نوازنده ی برگزیده جشنواره های سال ۸۴ و ۸۵ موسیقی نواحی غرب کشور

نوازندگی متعدد آلبومهای موسیقی کردی
نوازندگی در کنسرت اساتید برجسته موسیقی کردی (ماملی، عدنان کریم و …)و دیگر خواننده های مطرح کردستان

نوازندگی در تور کنسرتهای ارکستر آقای معین و بانو لیلا فروهر

آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی شرق تهران پیروزی  – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی  – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن – آموزشگاه موسیقی پیروزی – استاد آواز علی زند وکیلی – سامان صدیقی مدرس باغلاما –

آموزش موسیقی،آموزشگاه موسیقی،آموزشگاه موسیقی شرق تهران،کلاس موسیقی،آموزشگاه موسیقی پیروزی،آموزشگاه موسیقی منطقه سیزده،بهترین آموزشگاه موسیقی،آموزشگاه موسیقی منطقه ۱۳،آموزش پیانو در شرق تهران،آموزش گیتار در شرق تهران،کلاس گیتار،آموزش موسیقی کودک،آموزش موسیقی کودکان،آموزش پیانو،بهترین آموزشگاه موسیقی،کلاس گیتار،آموزش گیتار،کلاس پیانو،آموزش پیانو،آموزش آواز،آموزش خوانندگی،آموزش سلفژ،آموزش صدا سازی

آموزش و تدریس ساز کمانچه

آموزشگاه موسیقی

از اواسط دوره ناصری در عهد قاجار بود که با آمدن ویلن به ایران

و آشنایی هنرمندان ایرانی با این ساز, به تدریج جایگاه کمانچه در بین اساتید, کم رنگ شد.

اکثر کمانچه نوازان به سوی ویلن رفتند و جالب این که ابتدا آن را نیز به شیوه کمانچه می نواختند

و به دلایلی از جمله اینکه, ویلن سازی غربی بود و صدای نسبتا واضح تری در مقایسه با کمانچه داشت

(به قول روح الله خالقی «صدای تودماغی» کمانچه), کم کم در موسیقی ایرانی رواج پیدا کرد.
کمانچه, این ساز اصیل ایرانی, رو به نابودی بود.

تا اینکه اصغر بهاری به پیشنهاد استاد خالقی, کمانچه نوازی را گسترش و آن را دوباره احیا نمود

تا جایی که نسل امروز کمانچه نوازان ما, همگی خود را مدیون وی و فعالیتهایش می دانند.
کمانچه, سازی است شهری و جزو گروه سازهای زهی – آرشه ای محسوب می شود.

این ساز ظاهری بسیار زیبا دارد که دارای ۴ قسمت اصلی است:
۱) کاسه
۲) دسته
۳) پایه
۴) کمان.

  • نوازندگی کمانچه

    کاسه آن تقریبا کروی شکل است که قسمتی از آن برداشته شده

  • و روی آن پوست کشیده می شود.

  • روی پوست, خرک کوچکی شبیه به خرک تار و سه تار ولی نه کاملا عمود بر سیم ها, قرار گرفته.

  • دسته کمانچه, تو پر بوده که به طور نامحسوس با شکل مخروط وارونه درست شده

  • و فاقد دستان (پرده) است. طول دسته ۳۱ تا ۳۸ سانتی متر, با قطر ۳ الی ۵/۴ سانتی متر است.

برای کاسه کمانچه که به صورت چند تکه تَرَکی و یک تکه است,

از یکی از چوب های افرا, توت, جوز هندی و یا گردو

و با پوست بره تودلی و یا شکمبه گوسفند و برای آرشه آن نیز,

از چوب درخت خیزران یا چوب عناب یا گردو به همراه موی اسب, استفاده می شود.

قطر دهانه کاسه ۵/۹ تا ۱۰ سانتی متر, عمق آن ۱۲ سانتی متر و ضخامتش بین ۵ تا ۷ میلی متر است.
در قسمت پایین کمانچه, معمولا پایه نسبتا بلندی (به طول ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر) نصب می کنند

که نوازنده, این پایه را برای سهولت درنوازندگی, بر رو یا بین پاهای خود قرار می دهد.

طول کمانچه بدون این پایه فلزی, ۶۵ سانتی متر است.

قسمت بالای دسته, از چوب درخت گردو و در ناحیه انگشت گذاری, از چوب فوفل است

و با استخوان, شاخ و یا صدف تزیین می شود.
کمانچه در قدیم ۳ سیم داست (می – لا – ر) و به احتمال زیاد بعد از ورود ویلن به ایران,

سیم چهارم نیز به آن افزوده شد. کوک و فاصله صدایی این سیمها با یکدیگر,

در دستگاههای مختلف, تغییر می کند ولی معمولترین کوک آن بدین صورت است

که سیمهای اول و دوم نسبت به یکدیگر, فاصله چهارم یا پنجم داشته

و سیم سوم, یک اکتاو بم تر از سیم اول و سیم چهارم, یک اکتاو بم تر از سیم دوم است.

سیمهای کمانچه در قدیم, از جنس ابریشم تابیده شده بود

ولی بعدها سیمهای فلزی, ماندولین و همینطور سیمهای ویلن, جای آن را گرفت.
کمانچه نواز در حین اجرا, ساز را در حول محوری که پایه باشد, می چرخاند

و همین عمل, تماس آرشه را با سیمها آسانتر می کند.

نوازنده, معمولا ساز را با دست چپ خود گرفته و با انگشتان همان دست,

روی سیمهایی که در طول دسته قرار دارند را مالش می دهد

و آرشه را که با دست راست خود گرفته, به سیمها تماس می دهد.
بسیاری از صدادهی کم و خش دار کمانچه انتقاد می کنند

(البته امروزه, دیگر این مشکل کمانچه تا حدودی رفع شده است)

ولی در واقع باید اذعان داشت که کمانچه یکی از خوش صدا ترین و دلنشین ترین سازهای ایرانی است.

این ساز, تمام فواصل کروماتیک موسیقی ایرانی را دارا می باشد

و به همین دلیل علاوه بر تکنوازی, نقش همنوازی را نیز در گروههای کوچک و بزرگ به خوبی می تواند ایفا کند.
مهمترین کمانچه نوازان از گذشته تا به حال عبارتند از:

باقر خان رامشگر, حسین خان اسماعیل زاده, حسین یاحقی, اصغر بهاری, رحمت الله بدیعی, کامران داروغه, داوود گنجه ای, علی اکبر شکارچی, کیهان کلهر, سعید فرج پوری

آموزش و تدریس ساز کمانچه


  آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی شرق تهران پیروزی  – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی  – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن – آموزشگاه موسیقی پیروزی – استاد آواز علی زند وکیلی – آموزش و تدریس ساز کمانچه

آموزشگاه موسیقی

آموزش و تدریس ساز دف

آموزشگاه موسیقی

پیکر دف از تألیف شش بخش مجزا حاصل میگردد :

۱-)کمانه :

چوبی غالبا” از جنس درخت بید به طول ۱۷۰ سانتی متر و عرضی بین ۵ تا ۵/۶ سانت است

که دو سر آن را در حالت مماس بر یکدیگر نصب می کنند.

درنتیجه حلقه ای چوبین حاصل میگردد که قطر آن غالبا” ۵۰ تا۵۵ سانتی متر می باشد .

ضخامت این چوب از سمت بیرونی آن ۵/۱ سانت بوده و در سوی دیگر که محل نصب پوست می باشد

با عمل پخ زدن به ۲ تا ۳ میلی متر می رسانند این عمل باعث می گردد

تا صدای پوست در ناحیه ی کناره ساز کیفیت مطلوبی داشته باشد.

همچنین بر روی کمانه فرو رفتگی کوچکی برای قرار گرفتن انگشت شست دست چپ تعبیه میگردد

که شستی نامیده می شود . شستی موجب می شود تا کمانه راحت تر در دست نوازنده قرار گیرد.

انواع کمانه :

الف: یک کمه ، کمانه ی یک کمه تنها از یک لایه چوب به ضخامت ۵/۱ سانت تشکیل می شود

و مزیت آن سبک بودنش است .

ب: دو کمه ، کمانه ی دو کمه از دو لایه چوب به ضخامت نهایی ۵/۱ سانت

که لایه ها بر روی هم پرس شده تشکیل می گردد.

این چوب از حجم بالاتری برخوردار است

ومقاومت بیشتری نسبت به کج شدن در مقابل فشار پوست دارد.

۲-) پوست :

پوست دف را می توان از حیوانات مختلفی نظیر آهو ، بز ، بزکوهی ، میش و ماهی تهیه نمود

که غالبا” از پوست بز و میش  بدلیل صدا دهی مطلوبشان استفاده میگردد.

پوست ساز باید ویژه گیهای زیر را دارا باشد:

الف ) پوست باید کهنه باشد بطوری که اگر قسمتی از آن را تر کنیم هیچ بویی از آن متصاعد نگردد.

ب) ضخامت پوست باید در تمام نقاط آن یکسان بوده و کلفت و نازک نشده نباشد .

ج) رنگ آن نیز باید یکنواخت بوده و دانه دانه و تگرگی نشده باشد.

د) موها وزوائد پوست با قرار گرفتن آن در آب گرفته شود

و استفاده از آهک و مواد شیمیایی دیگر موجب آسیب رسیدن به کیفیت پوست می گردد.

۳- ) گل میخ :

اتصال پوست بر روی کمانه به وسیله ی میخهای سر تختی شبیه به پونز که

از جنس برنج ، مس و یا آهن می باشند انجام می پذیرد

۴- ) قلاب :

در داخل کمانه میخها ی کج شده ای به شکل قلاب کوبیده می شود

تا حلقه ها توسط آن آویخته شوند . این قلابها به فاصله ۳ سانت از پوست

و با فاصله یک سانت از یکدیگر تعبیه می گردند.

۵- ) حلقه یا زنجیر :

حلقه هایی به قطر ۲ سانتیمتر که از جنس برنج ، مس یا آهن هستند

در دسته های چهارتایی به قلابها وصل می گردند

که نوازنده با تکان دادن دف صداهای مختلفی توسط آنها ایجاد مینماید .

۶- ) تسمه ی چرمی :

از تسمه چرمی برای دف نوازی های طولانی که موجب خستگی مچ دست نوازنده می گردد

استفاده می شود به گونه ای که نوازنده تسمه نصب شده

در قسمت داخلی کمانه را به مچ دست چپ خود بسته و بدین ترتیب فشار کمتری به دست او وارد می گردد .

معمولا” در خانقاه ها و مراسم ذکر و سماع که نوازنده برای مدت طولانی ناگزیر به نواختن بوده

وجود تسمه ی چرمی ضروری میگردد.

آموزش و تدریس ساز دف


 

  آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی شرق تهران پیروزی  – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی  – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن – آموزشگاه موسیقی پیروزی – استاد آواز علی زند وکیلی – آموزش و تدریس ساز دف

آموزش ساز قانون

آموزش ساز های موسیقی

در بخش‌های ساز شناسی متون کهن موسیقی به سازی سه گوش بیرون ساعد

با سطحی مجرد تنها دارای هفتاد و دو وتر آن یک کوک می‌گرفته

با اوتاری از ابریشم و گاه از روده و گاه از مفتول سیم اشات رفته‌است

که همانند چنگ نواخته می‌شده‌است. اختراعش را به افلاطون نسبت می‌دهند.

قانون یکی از قدیمی ترین سازهای ایرانی است

که توانایی بیان گوشه‌های موسیقی ایرانی را دارد

ولی متاسفانه مدت مدیدی است که در سرزمین ما ناشناخته مانده،

در حالی که در کشورهای همجوار سالهاست که ازاین ساز استفاده شده‌است.

تقریبا از نیم قرن پیش تا کنون، موسیقی دانان ایرانی به اجرای این ساز روی آورده‌اند،

اما با وجود اینکه زمینه کار اینان بر نغمه‌های موسیقی ایرانی مبتنی بوده‌است،

به دلیل تقلید ناآگاهانه از روش و سبک نوازندگی موسیقی عربی،

این پندار اشتباه به وجود آمده که ساز قانون عربی است

و آن را باید به شیوه عربی نواخت، حال آنکه این سبک در قانون نوازی،

علاقه مند به موسیقی ایرانی را فرسنگها از شناخت اصول

و ظرایف این ساز که کاملا با موسیقی ایرانی منطبق است، دور می‌سازد.

از آنجا که نوازندگی بر روی هر ساز و بیرون کشیدن «نغمه»‌های گوناگون از آن،

گذشته از توانایی و مهارت نوازنده، بستگی به امکانات و موانعی دارد

که در خود ساز و ساختمان آن نهاده شده‌است، اینک باید اندیشید

در ساز قانون که قرنها خارج سرزمین ایران، در کشورهای عربی زبان، ترک زبان و ارمنی زبان،

بیرون از مسیر موسیقی ایرانی به رشد و تکامل خود ادامه داده

و «بیانی» غیر ایرانی یافته‌است، آیا می‌توان آن را به سازی با بیان موسیقی ایرانی

و با امکاناتی ویژه اصول و ظرایف این موسیقی، و با همان پرده بندیهای مخصوص آن تبدیل نمود ؟

این تبدیل البته غیر ممکن نیست، هر چند که موسیقی دانان،

یعنی آن گروه از نوازندگان پنجاه ساله اخیر، که به معرفی این ساز و اجرای آن دست یازیده‌اند،

متاسفانه به فکر این تبدیل نبوده و قانون را کماکان به همان شیوه عربی اجرا کرده‌اند

و جای بسی تاسف است که برخی از نوازندگان پیش گفته،

حتی همان شیوه اجرایی را در تعلیم به شاگردان خویش به کار گرفته‌اند،

در نتیجه اصالت راستین و نخستین آن به مرور از میان رفته ولحنی غیر ایرانی از اجرای ساز قانون انتظار می‌رود.

حال آنکه می‌توان با احساس مسئولیتی لازم شیوه نوازندگی این ساز را بر پایه نیاز موسیقی ایرانی منطبق کرد

و بر این زمینه به آموزش و فراگیری این ساز پرداخت

و شیوه‌های متداول در کشورهای همسایه را به کلی فراموش کرد.

قانونهای فعلی موجود در ایران که بر اساس پرده بندیهای خاص خود از کشورهای دیگر

به سرزمین ما وارد شده و یا از روی همان الگوها در ایران ساخته شده‌اند،

هیچیک جوابگوی موسیقی ایرانی نیستند.

این توضیحات، از یک سو ظرایف موسیقی ما را به سادگی در اختیار نوازندگان و نو آموزان می‌گذارد

تا به یاری آنها بتوانند قانونهای موجود را که خارج از پرده بندی ایرانی است،

از راه کوک و تغییرات جزئی، با پرده بندی این مجموعه تطبیق دهند

و از سوی دیگر خود پیشنهادی همه جانبه‌است برای سازندگان ساز قانون که از این پس،

این نکات را در نظر داشته باشند، ضمنا یادآوری این نکته نیز لازم می‌نماید

که با پرده بندی پیشنهاد شده و امکاناتی که این ساز می‌تواند

در اختیار نوازنده بگذارد، نه تنها می‌توان هر قطعه موسیقی ایرانی

را در همه مقامها و دستگاهها به اجرا در آورد،

بلکه توان اجرای اغلب قطعات نوشته شده برای سازهای دیگر اعم از ایرانی یا غربی را نیز خواهیم داشت

درباره مفهوم کلمه «قانون» مفهوم «قانون» (و در زبانهای اروپائی :kanon-kanun-kanon)،

و مفاهیمی گوناگون دارد که در پایین به مهم ترین آنها اشاره می‌شود:

canon (قانون) و قاعده‌ای که، به ویژه بر حسب احکام شرعی کلیسای مسیحیت

و منابع انجیلی وضع شده باشد.

canon آثار نبوغ آمیز و برجسته یک خلاق هنری

کانن شکلی از یک قطعه موسیقی، ساخته شده تحت قواعد پیچیده‌ای

که یک بخش ملودی بتواند پس از پاسی از زمان، به فاصله همصدا،

اکتاو، یا فاصله‌های جز آن، توسط بخش‌های دیگر تقلید شود.

در موسیقی یونان قدیم، kanon نام مونوکورد است

و اینک برای نشان دادن «قانون»‌های فیزیک صوت در آزمایشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یک «پسالتری» (psaltery) نوعی ساز که توسط اروپاییها از شرق گرفته شده

و مشتق از کلمه «قانون» (qanun) عربی است.

این کلمه و نه الزاما ساز از ریشه kanon یونانی آمده‌است.

در حجاری ستونهای کلیسای جامع سانتیاگو، می‌توان ساز canon,mezzo canon قانون متوسط را مشاهده کرد.

(qanun) Kanun نام عربی برای سازی شبیه به پسالتری به شکل ذوزنقه و با تعداد زیادی سیم است (۶۴ سیم در قرن ۱۴). این کلمه در یونان قدیم (به این شکل Kanon) به معنای مونو کورد به کار می‌رفته

و آن دستگاهی است که در آزمایشگاه صوت شناسی مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.

نام قانون در اوایل قرن دهم میلادی در کتاب شبهای عرب آمده‌است. این ساز بعداً به اروپا برده شد .


 

 آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی شرق تهران پیروزی  – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی  – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن – آموزشگاه موسیقی پیروزی – استاد آواز علی زند وکیلی – آموزش ساز قانون

آموزشگاه موسیقی آموزش نی هفت بند

در بین انواع سازهای بادی ایرانی که از قدیم مورد استفاده قرار می گرفته است

مانند، مزمار، نرم نای، درازنای، سرنا و… تنها امروزه نی توانسته در موسیقی ایرانی

و در کنار دیگر سازهای کلاسیک ایرانی مثل تار، سنتور، سه تار و کمانچه قرار بگیرد

و به اصطلاح یک تنه نقش سازهای بادی را در ارکستر ایرانی ایفا کند.

دلیل این موضوع را از دو دیدگاه میتوان بررسی کرد.

اول از جهت نوازندگان این ساز که توانستند خصوصیات و ویژگیهای نی را به نحو کامل و مطلوبی عرصه کنند

و قابلیت آن را نشان دهند. به عبارت دیگر افرادی که به نوازندگی نی روی آوردند

با ممارست بسیار تکنیکها و حالاتی که معمولا

در موسیقی ایرانی اجرا میشود را به نی منتقل کردند.
دوم از جهت خود ساز که به دلیل فرم صدادهی و نیز در عین سادگی،

کاملتر بودن آن نسبت به دیگر سازهای بادی ایران،

توانست تمام آهنگها و نغمه های موسیقی ردیف دستگاهی ایرانی را به خوبی اجرا کند

واینکه صدایی که از نی خارج میشود از لحاظ رنگ صدایی

به خوبی با دیگر سازهای کلاسیک ایرانی ترکیب شد.
از قدیم نی را طبق الگوهای مختلفی می ساخته اند؛

یعنی از لحاظ طول، تعداد سوراخ و تعداد بندها، انواع گوناگونی، نی وجود دارد.

به عبارت دیگر نی گاهی بلند یا کوتاه ساخته میشود

و نیز برخی از انواع نی دارای ۶ یا ۷ سوراخ و گاهی داری ۹ سوراخ میباشد.

از میان انواع نی، نی هفت بند، امروزه پرکاربردترین ساز بادی در ایران میباشد.

نی هفت بند دارای ۶ گره، ۶ سوراخ و ۷ بند میباشد،

که ۵ سوراخ آن در جلوی ساز و یکی نیز در پشت ساز قرار دارد.

توضیح آنکه سوراخ ششم به این علت در پشت نی قرار دارد

که بتوان با انگشت شست آن را به راحتی مهار کرد.

از لحاظ اندازه هم این ساز به صورتهای مختلفی، طبق الگوهایی که

به مرور زمان به وسیله نوازندگان کشف شده، ساخته می شود .
تعداد این الگوها ۱۳ عدد میباشد که از الگوی DOکوک یعنی بلندترین نی شروع

و به صورت فواصل کروماتیک تا اکتاو بعد یعنی نی DOکوک کوچک که کوتاه ترین نی است،

ساخته میشود.البته این بدان معنا نیست که

نی هایی بلندتر یا کوتاهتر از فواصل فوق نتوان ساخت.
تنوع طولی نی به دلیل عدم امکان کوک کردن است؛

به همین جهت نی را در اندازه های مختلفی می سازند که این خلا برطرف شود.

در واقع کوتاهی و بلندی نی مانند شل کردن و سفت کردن سیم سازهای زهی و مضرابی است،

یعنی هر چقدر نی بلندتر باشد، صدای بم تری تولید و هر چه کوتاهتر شود صدای زیرتری تولید می کند.
تولید صدا از نی به دو گونه متفاوت است.

حالت اول به اصطلاح فرم ” لبی” نام دارد که نوازنده در این روش نی را به صورت مایل روی لبهای خود قرار داده

و با ایجاد یک باریکه هوایی بوسیله روزنه بین دو لب و برخورد این باریکه به تیغه سر نی، صدا تولید میکند.

پهنای تیغه سرنی در این حالت هر چقدر دارای ضخامت کمتری باشد،

صدای تولید شده از نی، شفافتر خواهد بود.
این شیوه نوازندگی بیشتر در ایلات و عشایر و بین چوپانان و به اصطلاح محلی ها رواج دارد.

معمولا صدایی که بدین صورت توسط این قشر نوازندگان از نی تولید میشود،

صدایی است نسبتا بلندتر از حالت طبیعی و همراه با ناخالصی.

در موسیقی ردیف دستگاهی و کلاسیک ما نیز در ارکسترهای ایرانی این روش صدادهی،

چندان معمول نبوده و نمیباشد.
حالت دوم به اصطلاح فرم “دندانی” نام دارد که همان تیغه سر نی در این روش

به جای قرار گرفتن در روی لب، بین دو دندان پیشین نوازنده قرار میگیرد.

باریکه هوایی را در این حالت به جای روزنه بین دولب،فاصله بین سقف دهان و زبان تولید میکند.

این روش نسبت به روش اول از قدمت کمتری برخوردار است

و احتمالا در اصفهان، نی نوازی به صورت دندانی ابداع و ترویج شده.

زیرا تا آنجا که تاریخ نشان میدهد، اولین نوازنده های نی به سبک دندانی در اصفهان بوده اند

مثل سلیمان اصفهانی، ابراهیم آقاباشی، نایب اسدالله اصفهانی، و استاد حسن

کسائی که این نوع نوازندگی را به اوج تکامل خود (تا به امروز) رسانده اند.
نوازندگی با هر یک از این دو شیوه نسبت به یکدیگر معایب و محاسن خاص خود را دارد.

هر چند شیوه دندانی روش متداول در بین نوازندگان حرفه ای نی است.

ولی این موضوع را نباید دلیل بر نفی محاسن شیوه لبی در نوازندگی دانست


 

  آموزشگاه موسیقیبهترین آموزشگاه موسیقی  – آموزشگاه موسیقی شرق تهران پیروزی  – آموزشگاه موسیقی در شرق تهران – آموزشگاه موسیقی خیابان پیروزی  – آموزش موسیقی کودک – آموزش موسیقی برای کودکان – کلاس موسیقی – آموزش گیتار – آموزش پیانو – آموزش ویولن – آموزش سه تار – آموزش سنتور – آموزش آواز – آموزش آواز سنتی – آموزش آواز ایرانی – آموزش سلفژ – آموزش صدا سازی – آموزش وزن خوانی – آموزش کاخن – آموزش تنبک – آموزش عود – آموزش کمانچه – آموزش تار – آموزش نی – آموزش درام – آموزش پرکاشن – آموزشگاه موسیقی پیروزی – استاد آواز علی زند وکیلی

آموزشگاه موسیقی